Header Ads

Cannes 2016: Cinema Novo ★★★

Cinema Novo ความรู้สึกส่วนตัวบอกเล่าประวัติศาสตร์ภาพยนตร์

หลายคนน่าจะพอได้ยินชื่อหนึ่งในช่วงเวลาสำคัญของประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ในละตินอเมริกาโดยเฉพาะในตัวบราซิลเองอย่าง 'Cinema Novo' ซึ่งพูดถึงหนังยุคที่เฟื่องฟูในเชิงของการวิพากษ์สังคม ความเท่าเทียม และปัญญาชน แน่นอนว่ามันได้รับอิทธิพลมาจาก 'French New Wave' และ 'Italian Neorealism' และทำสำคัญคือมันเป็นช่วงเวลาไล่เลี่ยกันกับการกำเนิด 'New Hollywood' ในอเมริกาด้วย ยุคสมัยของการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทั่วโลก แน่นอนกับในละตินอเมริกา และยุคนี้ได้ให้กำเนิดผู้กำกับที่เป็นหลักไมล์สำคัญหลายคน หนึ่งในนั้นก็คือ 'Glauber Rocha' ซึ่งมีความสัมพันธ์กับผู้กำกับในฐานะพ่อนั่นเอง

เราจะเห็นว่าความเป็น 'Film essay' ในหนังเรื่องนี้มีมากชัดเจน และวิธีการเล่าเรื่องของผู้กำกับ 'Eryk Rocha' ในหนังเรื่องนี้ก็ได้รับอิทธิพลมาจากผู้เป็นพ่ออยู่ไม่น้อยทั้งเรื่องของการนำเสนองานด้านภาพ การลำดับภาพแบบจั๊มคัท และการหยิบเอาประเด็นทางการเมืองเข้ามาใส่ในหนัง แต่สิ่งที่ผู้เป็นลูกนั้นดูจะทำได้ไม่ค่อยสมบูรณ์เท่าไหร่ เมื่อตัวหนังเองก็มีทีท่าที่ชีดเจนว่าต้องการขับเคลื่อนผู้ชมด้วยอารมณ์ และความรู้สึกความทรงจำผ่านเรื่องราวของยุคทองของภาพยนตร์ในบราซิล สิ่งที่ยังทำไม่ได้ดีนักคือ การสร้างความเฉียบคมให้กับการนำเสนอที่ยังมีทีท่าที่ไม่ค่อยดึงดูดความน่าสนใจ การเรียบเรียงเรื่อง ตลอดจนการเอาวัตถุดิบที่มีอยู่ในเรื่องมาขับเน้น หรือขยี้เน้นเรื่องราวในส่วนต่างๆผ่านวิธีการนำเสนอออกมาได้เข้มข้นมากเพียงพอ

หนังแตะประเด็นทางการเมืองที่สำคัญทั้งเรื่องของการปฏิวัติรัฐประการ แนวคิดสุดขั้วทางการเมืองระหว่างฟาสซิสต์ และคอมมิวนิสต์ ตลอดจนการสร้างพื้นที่ของการตั้งคำถามในระบอบสังคมที่ดำเนินอยู่ต่อยอดมาสัมพันธ์กับการตั้งคำถามเกี่ยวกับเสรีภาพและขอบเขตของความเป็นภาพยนตร์ การขยายขอบเขตมากเกินไปในหนังเรื่องนี้ก็ถือเป็นอีกชนวนปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ในท้ายที่สุดแล้วมันไม่สามารถขับกล่อมประเด็นอะไรในส่วนต่างๆออกมาได้เข้มมากเพียงพอ ทั้งนี้สิ่งสำคัญที่อย่างน้อยหนังเองก็ยังทำหน้าที่ถ่ายทอดมันออกมาได้ดีอยู่นั่นคือ สาส์นส่วนตัวที่เต็มไปด้วยความรู้สึกความสัมพันธ์อะไรบางอย่างที่เกิดขึ้นกับพ่อ และผู้กำกับระดับตำนานที่ล่วงลับของยุคสมัย

ไม่มีความคิดเห็น