Header Ads

BIFAN 2018: Land of Happiness ★★★★


BIFAN 2018: Land of Happiness (by Jung Min-kyu)
★★★★ 

หนังรางวัลหนังเกาหลียอดเยี่ยมเยี่ยมจาก Bucheon International Fantastic Film Festival เมื่อต้นปีที่ผ่านมา สำรวจความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ได้อย่างน่าสนใจ เราไม่สามารถสรุปความประเด็น หรือความรู้สึกใดก็ตามที่เกิดขึ้นกับตัวละครในเรื่องได้ชัดเจนมากนัก ความลึกลับในแนวทางของผู้กำกับปรากฎอยู่ในหนังสั้นเรื่องก่อนหน้าของเขาอย่าง Vacant Room เมื่อสิบเอ็ดปีที่แล้ว ก่อนที่จะพัฒนาตัวเองให้เห็นชัดเจนในหนังยาวเรื่องแรกของเขา ซึ่งถือเป็นเพียงหนังเรื่องที่สองของเขาซึ่งห่างเป็นสิบปีจากหนังเรื่องแรกของเขา มันไม่ใช่หนังที่มีลูกเล่นแพรวพราวหรือซับซ้อนแต่ประการใด แต่การสร้างโทนของหนังลึกลับผสมความเป็นดราม่าที่เกิดขึ้นจากปมของการสูญเสียที่ถูกฉายผ่านภาพกล้องวงจรปิดในช่วงต้นเรื่อง ความคลุมเครือของความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในใจของตัวละครสำคัญอย่างผู้เป็นแม่ที่ต้องสูญเสียลูกชาย และชายคนหนึ่งที่ถูกช่วยจากการคิดสั้นฆ่าตัวตาย สร้างความน่าสนใจในความไม่ชัดเจนเหล่านั้น และไม่อาจสรุปความคิดปรือแนวทางของพฤติกรรมของทั้งคู่ได้อย่างชัดเจน


หนังทำให้ตัวผู้ชมเองไม่อาจตีความได้อย่างแจ่มแจ้งถึงสภาวะที่กำลังเกิดขึ้นในใจของตัวละคร ไม่มีเหตุผลที่ถูกระบุอย่างชัดเจนถึงเรื่องราวที่ตัวละครเอกชายผิดบังภรรยา ไม่มีเหตุผลที่ถูกระบุชัดเจนว่าทำไมทั้งคู่ซึ่งก็คือตัวละครเอกหญิง และชายในหนังถึงดำรงความสัมพันธืที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนั้น ภาพที่ถูกฉายออกมามันดูเหมือนความสัมพันธ์หวานอมขมกลืน มันเหมือนการลงโทษ และปลอบประโลมในคราวเดียวกัน หรือแท้จริงแล้วมันมีอะไรมากกว่านั้นที่เกิดขึ้นภายในใจของตัวละคร การตัดสินใจที่จะกระทำการใดๆอยู่นอกเหนืออำนาจของการชี้ชัดของผู้ชมไปแล้ว ซึ่งทำให้ตัวหนังเองมีความน่าสนใจค่อนข้างมากทีเดียว และมันพัฒนาตัวเองในลักษณะนั้นอยู่จนถึงตอนจบของเรื่องราว มันเป็นหนังที่ถูกวางเงื่อนไขในสิ่งต่างๆที่ตัวละครทำหรือไม่ทำเอาไว้ได้อย่างจงใจ มันเลยทำให้หนังมีทั้งผลลัพธ์ของเรื่องราวที่ดูเหมือนจะให้ผลลัพธ์ในทางบวก แต่ในบางการกระทำของตัวละครมันกลับไม่เข้าล็อคของสิ่งที่ควรเป็นกลับให้ผลไม่แน่นอนไปในทางลบอยู่หลายครั้งเช่นกัน


การสร้างสมดุลของหนังระหว่างโทนของความเป็นดราม่าจำพวกหนังที่สำรวจความล่มสลายที่กัดกร่อนภายในจิตใจ กับหนังลึกลับที่มุ่งสำหรับใต้มโนความคิดของเรื่องราวและตัวละคร หนังสลับการสร้างส่วนต่างๆเหล่านี้เอาไว้ได้อย่างกลมกลืน แน่นอนว่าการที่หนังเอาอาฟเตอร์ช็อคของเหตุการณ์การสูญเสียเข้ามาสำรวจมันขยายไปถึงภาพของการให้น้ำหนักในประเด็นของครอบครัวอยู่ไม่น้อยทีเดียว เราจะเห็นภาพความสัมพันธ์ของส่วนที่ถูกทำให้ชัดเจน และส่วนที่ทำให้ไม่ชัดเจนจากการที่เราไม่อาจชี้ชัดว่าตัวละครเหล่านั้นรู้สึกอย่างไร เรื่องของความสัมพันธ์ในครอบครัวของหนังมันเลยมีเลเยอร์ที่น่าสนใจอยู่พอสมควร ประเด็นถัดมาที่น่าสนใจที่หนังดีดตัวค่อนข้างแรงไปเสียเล็กน้อยกับการสร้างความลึกลับที่อยู่นอกเหนืออำนาจของจิตใจมนุษย์หนังดีดประเด็นเรื่องไสยศาสตร์เข้ามาอย่างน่าแปลกใจ แต่มันก็สะท้อนภาวะการณ์ของการที่โลกในปัจจุบัน โลกแห่งความเป็นจริงไม่อาจดำรงอยู่ได้ในตัวของคนคนหนึ่งได้อีกต่อไป ผลลัพธ์ของการพยายามผลักตัวเองออกจากวงเวียนกับดักจึงเป็นทางไสยศาสตร์ที่เกิดขึ้น มันสะท้อนชะตากรรมของตัวละครที่วนเวียนอยู่กับสิ่งที่ตัวเองก็ไม่สามารถอธิบายออกมาให้กับตัวเองได้อย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งอาจจเป็นที่มาที่ไปที่ทำให้ตัวละครนำทั้งสองไม่สามารถอธิบายคนรายล้อมได้เช่นกัน มันจึงเป็นการดำรงอยู่ของรูปแบบความสัมพันธ์ที่ตัวพวกเขาเองก็ยังไม่เข้าใจมัน


ย้อนกลับมาที่เรื่องของมายด์เซ็ตของตัวละครที่หนังเองสำรวจความต่างของจุดเริ่มต้นของตัวละครทั้งสองตัวที่ค่อนข้างต่างกัน แต่นั่นแหละมันก็เป็นความต่างกันที่ไม่ชัดเจน ต่างจากตัวละครอื่นที่ถูกทำให้ชัดเจนค่อนข้างมาก เพราะฉะนั้นเรื่องราวทั้งหมดของหนังมันจึงขับเคลื่อนด้วยจิตใจอันรวนเรคลุมเครือของตัวละครทั้งสองในเรื่อง ซึ่งถือเป็นจุดโฟกัสที่ค่อนข้างฉลาดมากทีเดียวกับการเลือก และผลักดันตรงจุดนี้ของผู้กำกับ Jung Min-kyu เพราะท้ายที่สุดแล้วในส่วนต่างๆของเรื่องราวัมนถูกผลักดันไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด และทำให้ภาพของความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันซ้อนทับความคุลมเครือทางอารมณ์ที่ไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน มันมีทั้งความเข้าใจ ความไม่เข้าใจ ความสุข ความเศร้าที่คละเคล้ากันอย่างรวดร้าวที่อยู่ในความสัมพันธ์ของตัวละคร การหาเหตุ และผลมาอธิบายการกระทำของตัวละครเองไม่ได้มันทำให้การตัดสินใจของตัวละครเต็มไปด้วยความปวดร้าว และยิ่งมันไปเชื่อมโยงกับเรื่องลี้ลับ หรือเรื่องในเชิงเหนือธรรมชาติ อย่างเช่นการเชื่อมโยงระหว่างคนกับคน การเชื่อมสิ่งหนึ่งไว้กับสิ่งหนึ่ง การสูญเสียสิ่งหนึ่ง และการได้มาสิ่งหนึ่ง ประเด็นพวกนี้มันสร้างความอึดอัดใจของผลลัพธ์ที่ชวนเวทนาสงสารไม่น้อย ถือเป็นงานเรื่องแรกของผู้กำกับที่ท้าทายพอสมควรและเขาทำได้ดีทีเดียว


ไม่มีความคิดเห็น