Header Ads

[Review] Searching ★★★


[Review] Searching (by Aneesh Chaganty)
★★★

ดูจะเป็นปีของคนเชื้อสายเอเชียในตลาดหนังอเมริกันที่ดูจะสว่างไสวกว่าทุกปีที่ผ่านมาด้วยความที่หนังเองประสบความสำเร็จในหมู่คนดูที่กว้างมากยิ่งขึ้น และตัวละครหลักในเรื่อง ตลอดจนประเด็นก็มีความเป็นอเมริกันเอเชี่ยนผสมอยู่อย่างชัดเจน สำหรับหนังเรื่องแรกของผู้กำกับ Aneesh Chaganty ซึ่งแน่นอนว่าก็เป็นคนเชื้อสายทางเอเชีย เล่าประเด็นของการหายตัวไปของลูกสาวของชายเชื้อสายเกาหลีซึ่งมีอยู่ค่อนข้างมากในอเมริกา ประเด็นที่หนังเล่าเรื่องอาจไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่เท่าไหร่นัก การตั้งหลักของหนังเรื่องนี้ในลักษณะของทริลเลอร์ผสมดราม่าเป็นสูตรที่เรามักเห็นในหนังแนวแบบนี้หลายต่อหลายเรื่อง ประเด็นของคนหายมักจะถูกนำไปเชื่อมโยงเกี่ยวกับเรื่องของดราม่าความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน และในเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องของครอบครัว


ความน่าสนใจของหนังเรื่องนี้ แม้ว่ามันจะเป็นหนังเพียงเรื่องแรกของผู้กำกับ แต่เขาเองก็ฉลาดมากเพียงพอที่จะหยิบยืมประเด็นดราม่าในความสัมพันธ์ไปซ้อนทับกับประเด็นความไม่ซื่อตรงขององค์กรตำรวจ การเล่นกับประเด็นความสงสัยสลับกันไปมา ตั้งแต่ประเด็นความสัมพันธ์ที่ห่างเหินในช่วงไม่กี่ปีหลังมานี้ของพ่อ และลูก, การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักในครอบครัว, พฤติกรรมที่ปิดตัวของลูก, การเข้าหาสื่อสังคมออนไลน์ ภาพลักษณ์ที่ถูกปรุงแต่งในโลกออนไลน์ และแน่นอนประเด็นของความไม่ซื่อตรงของกระบวนการสืบเสาะเพื่อให้มาได้ซึ่งความยุติธรรม หนังเองหยิบเอาประเด็นทั้งหลายมาชั่งน้ำหนักกับเรื่องราว และสร้างพื้นฐานของเรื่องราวในสภาพสังคมที่มีหน้าฉากเป็นชาวอเมริกันเอเชียที่สามารถสะท้อนความเป็นสากลในลักษณะของครอบครัวอเมริกันทั่วไปในแบบที่เรามักเห็นหนังที่สะท้อนปัญหาที่เกิดจากจุดผันเปลี่ยนที่เกิดขึ้นของเรื่องราวที่นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์ภายในครอบครัว คงไม่อาจปฏิเสธได้ว่าหนังเองคงได้แรงบันดาลใจมากจากหนังคนหาย และซ่อนประเด็นลึกลับของที่มาที่ไปที่หายไปของตัวละครนั้น และต้องให้ผู้ชมร่วมเดินทางค้นหา


แม้น้ำหนักของอารมณ์ดราม่าของหนังเองจะตกอยู่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ และลูก รวมไปถึงการสูญเสียบุคคลสำคัญภายในครอบครัวไป แต่มันสามารถสะท้อนภาพของความเป็นพ่อแม่ที่อยู่ในสถานะของการเลี้ยงดูที่ค่อนข้างล้มเหลว แม้ว่าในส่วนนี้หนังเองจะพยายามปรับให้มันไม่ดูเลวร้ายจนเกินไป แน่นอนว่าไม่มีใครรู้จักคนอื่นได้ดีไปทุกอย่าง แม้แต่ลูกของตัวเอง การที่หนังพยายามสร้างด้านลบของตัวละครให้เกิดขึ้นมานั้น มันยิ่งสร้างความน่าสนใจให้กับตัวหนัง เพราะมันทำให้ตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมามีเนื้อหนังมังสา มีความเป็นมนุษย์มากยิ่งขึ้น หาใช่ภาพของตัวแทนสัญลักษณความดีงามของความเป็นพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบไม่ เอาเข้าจริงแล้ว แม้ว่าหนังเองจะพยายามหักมุมเรื่องราวในหลายส่วนของเส้นเรื่อง แต่มันก็เป็นการเล่นกับเส้นเรื่องที่ไม่ได้สลับซับซ้อนมากเสียเท่าไรนัก การให้น้ำหนักตลอดจนการสร้างการเชื่อมโยงทำได้ดี แต่ไม่ถึงกับน่าประหลาดใจในผลลัพธ์เสียเท่าไหร่


สิ่งหนึ่งที่น่าชื่นชมมากในหนังเรื่องนี้คือ ความลื่นไหลของการเล่าเรื่องที่ถึงแม้จะมีภาพจากหน้าจอคอมส่งเข้าหาผู้ชมโดยตรง แต่การเล่าเรื่องที่ตัดสลับและเร่งเร้าอารมณ์ของผู้ชมได้อย่างดี มันทำให้ความผิดเพี้ยนจากการนำเสนอภาพแบบปกตินั้นลดลงไป และมันสามารถนำพาผู้ชมไหลไปพร้อมกับการค้นหาที่กำหลังเกิดขึ้น และข้อมูลใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามา ความงดงามของหนังเรื่องนี้หาใช่ประเด็น หรือความซับซ้อนของการเล่าเรื่อง ซึ่งมันไม่มีความซับซ้อนเลย แต่หากเป็นการเล่าเรื่อง และการสร้างสมดุลของอารมณ์ที่ดีมากกว่าที่ทำให้หนังเรื่องนี้ประสบผลสำเร็จอย่างสวยงาม และแน่นอนว่าชื่อของผู้กำกับแจ้งเกิดไปโดยปริยายแล้ว ถือเป็นความสวยงามของปีนี้สำหรับหนังคนเชื้อสายเอเชียที่โลกแล่นอยู่ในฮอลีวู้ด ในที่นี้หมายถึงความเป็นอเมริกันเอเชียนที่มีเปอร์เซนต์ที่ชัดเจนมากกว่าหนังหลายเรื่องที่เล่นประเด็นเอเชียนแบบนี้ แม้ว่าหนังเรื่องก่อนในปีที่แล้วของนักแสดงนำอย่าง Columbus จะประสบความสำเร็จในเวทีรางวัล แต่ในพื้นที่ที่กว้างหนังเรื่องนี้ดูไปได้ไกลกว่า และทำได้ดีด้วย


ไม่มีความคิดเห็น