Header Ads

Rotterdam 2019: Your Bones and Your Eyes | ความลอยล่องของการตระหนักรู้ความเป็นจริง



YOUR BONES AND YOUR EYES


(Caetano Gotardo)
Rotterdam Film Festival 2019 : Bright Future




ผลงานขนาดยาวเรื่องที่สองของผู้กำกับบราซิลที่ขยายขอบเขตงานของตนเองเข้าไปสู่ความนามธรรมที่ถูกสะท้อนผ่านในเชิงกวีมากยิ่งขึ้น และมีความชัดเจนในการนำเสนอประเด็นตรงส่วนนี้อย่างชัดเจน หนังโฟกัสเรื่องราวผ่านมุมมอง และการพรรณนาในหลายระดับของตัวละครนำของเรื่องที่ทำอาชีพผู้กำกับ และเขียนบท ซึ่งไม่แน่ใจนักว่าเป็นการพยายามซ้อนเศษเสี้ยวของตัวเองของผู้กำกับลงไปในหนังหรือไม่ การอิงภาพการเล่าเรื่องในลักษณะของความฟุ้งของการพรรณนา และนำเสนอมันออกมาในรูประดับของความรู้สึกในจิตใจของตัวละคร ลักษณะการนำเสนอเรื่องราวในลักษณะนี้อาจไม่ใช่สิ่งใหม่นักในโลกภาพยนตร์ และมันเป็นรูปแบบประเภทหนึ่งที่สามารถถูกกำหนดเป็นกลุ่มแบบหนึ่งของการเล่าเรื่องในโลกภาพยนตร์ได้ สิ่งที่หนังในกลุ่มนี้มักจะหยิบจับมาเล่นในการเล่าเรื่องครั้งนี้นั่นก็คือ การพยายามทำลายเส้นแบ่งของความจริง และไม่จริงให้ลดลงไป การพยายามทำลายเส้นแบ่งเหล่านี้ให้พร่าเลือนคือจุดสำเร็จประการหนึ่งของหนังเรื่องนี้ และมันสร้างคำถามให้เกิดขึ้นท่ามกลางเส้นแบ่งที่ไม่ชัดเจนระหว่างโลกของความเป็นจริงของตัวละคร และโลกที่ถูกสมมติขึ้นในใจของตัวละคร ซึ่งถูกวางเอาไว้ในเชิงวิพากษ์ผ่านการมโนทัศน์ของตัวละคร และในส่วนที่อาจเป็นภาพที่ใช้ในบทหนัง หรือหนังที่เขากำกับเอง การทลายกรอบของการตระหนักรับรู้ความจริงของหนังตรงส่วนนี้ทำให้ภาพของหนังมีเสน่ห์ของการจดจ้องในการทำความเข้าใจได้ดีมากยิ่งขึ้น




หนังวางคำถามไว้อย่างชัดเจนในช่วงต้นเรื่องเลยก็ว่าได้ ที่หนังเองตั้งคำถามถึงการมีอยู่ของสิ่งต่างๆในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละฉาก ไม่ว่าจะเป็นการตั้งคำถามถึงเสียงของการเปิดขวดเบียร์ หรือแม้แต่การตั้งคำถามถึงการตระหนักรับรู้ในเรื่องของสีผ่านเรื่องเล่าของตัวละคร ซึ่งหนังเองก็ไปโยงกับฉากในช่วงหลังที่มีการเปิดห้องตัดต่อเพื่อตัดต่อเสียงเข้าไปในภาพที่กำลังฉายอยู่ เป็นต้น หรือในกรณีของการเล่นกับตำแหน่งของตัวละคร และระยะภาพที่ถูกซ้อนตัวละครเข้าด้วยกันนั้นก็น่าสนใจ เมื่อตัวละครนำมีการปฏิสัมพันธ์เชิงรักกับตัวละครชายสองตัว และภาพในหลายซีนก็ถูกเอามาซ้อนทับกัน หรือในเชิงของการเล่าเรื่องนี้ก็ล้วนน่าสนใจอยู่ไม่น้อย เมื่อตัวละครที่เป็นสถานะคู่รักของตัวละครแทบไม่ได้รู้สึกเชิงอารมณ์ใดมากนักเมื่อคนรักไปเล่าการมีความสัมพันธ์กับตัวละครอีกตัวหนึ่ง เพราะฉะนั้นภาพของสิ่งเหล่านี้ในหนังเรื่องนี้ก็เหมือนเป็นภาพของตัวละครที่ถูกเอามาซ้อนทับกับความพร่าเลือนของความจริง ซึ่งก็ไม่แน่ชัดมากนักว่าสิ่งที่ตัวละครอีกตัวหนึ่งนั้นเชื่อ จะเป็นสิ่งที่อยู่ในจิตใจ ในความคิดของเขาเพียงเท่านั้นหาใช่ความจริงไม่ และภาพของการต่อสู้กับบริบทของความจริงและไม่จริงของหนังเองก็ไม่ได้เข้มแข็งมากเท่าไรนัก ซึ่งตรงนี้ทำให้ความพร่าเลือนของมันมีความธรรมชาติค่อนข้างมาก และทำให้พื้นที่ของความเป็นจริงและไม่จริงในหนังไม่ถูกตั้งข้อสงสัยมากนัก แม้ว่าในทางหนึ่งการเล่าเรื่องในลักษณะนี้จะทำให้หนังคล้ายโมโนโทนมากเกินไปเสียหน่อยก็ตาม




ไม่รู้ว่าความจงใจประการหนึ่งของหนังเองมันจะขยายขอบเขตไปวิพากษ์ประเด็นทางด้านเพศสภาพของตัวละครมากน้อยแค่ไหนหนังถึงปรับขนบของมุมมองทางเพศของตัวละครออกไปในเขตแดนของความพร่าเลือนของความจริงที่เกิดขึ้นในหนังเรื่องนี้ คือสองส่วนของหนังที่ถูกแบ่งกันออกมาอย่างชัดเจน อย่างส่วนแรกที่เล่าเรื่องราวของการปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละตรนำกับหญิงสาวที่เป็นเครือญาติ และส่วนที่สองที่เป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักกับชายหนุ่มทั้งสองคนในต่างสถานการณ์ของเรื่องราว ภาพของการให้น้ำหนักของหนังในสองส่วนนี้ค่อนข้างมีความแตกต่างกันอยู่ไม่น้อยทีเดียว มันทำให้การชั่งน้ำหนักภาพของความสมจริงมีความแตกต่างกันไปด้วย เอาเข้าจริงๆแล้วมันก็เป็นการว่าด้วยเรื่องน้ำหนักของความน่าเชื่อถือของสถานการณ์อย่างชื่อของหนังนั่นแหละ เพียงแต่มันมีแง่มุมในเชิงเพศสภาพเข้ามาจับประเด็นไม่น้อยทีเดียว มันทำให้ภาพของความเป็นจริง และความไม่เป็นจริงถูกวางอยู่ในตำแหน่งของความไม่สมประกอบของการวิพากษ์เรื่องเพศมากยิ่งขึ้น ซึ่งนอกจากนี้หนังเองยังหยิบจับเรื่องราวผ่านความฟุ้งของภาพในหลายซีน เพราะฉะนั้นด้วยลักษณะของงานภาพเองก็ช่วยผลักดันขอบเขตของการตระหนักรับรู้มากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งทำให้หนังเองน่าสนใจมากยิ่งขึ้นด้วย




ถือเป็นงานเรื่องที่สองของผู้กำกับที่ผลักขอบเขตของการเล่าเรื่องออกไปได้ไกลมากขึ้น ทั้งในเชิงประเด็น และการนำเสนอที่มีสไตล์และรูปแบบที่ต่างกันจากหนังเรื่องก่อนหน้านี้ของเขาอย่างชัดเจน ประเด็นที่ถูกตั้งคำถามต่างๆถูกทำให้พร่าเลือนมากยิ่งขึ้นด้วย ลักษณะของความท้าทายในการเล่าเรื่องในหนังเรื่องนี้สร้างขนบของคาแรคเตอร์ของความเป็นตัวเองได้อย่างเด่นชัดมากยิ่งขึ้น คำถามถูกจัดวางไว้อย่างเป็นธรรมชาติ แม้ว่าในท้ายที่สุดแล้วการผลักขอบเขตของประเด็นที่หนังเรื่องนี้นำเสนออาจยังดูออกมาได้ไม่สมบูรณ์แบบมากนัก และมีปัญหาในเชิงไดนามิกของการเล่าเรื่องที่มันดูล่องลอยมากจนเกินไปที่จะให้สรุปความอะไรต่างๆในหนังออกมาได้อย่างชัดเจน หรือเป็นรูปธรรมในความรู้สึกมากนัก แต่ถึงอย่างไรก็ดี นี่เป็นความท้าทายที่น่าชื่นชมในงานใหม่ของผู้กำกับที่ผลักตัวเองออกมาสู่มิติใหม่ๆของการทำงานได้อย่างน่าสนใจไม่น้อยทีเดียว

Your Bones and Your Eyes เข้าฉายที่เทศกาลหนังรอตเตอร์ดามครั้งที่ 48
International Sales : -

by Sutiwat Samartkit
(23/03/19)

ไม่มีความคิดเห็น